
می خواهم خودم باشم. نه یک سانتیمتر بیشتر ونه یک سانتیمتر کمتر. نمی خواهم صبح زود به سایه ی بلند م نگاه کنم و از بلندی آن مغرور شوم و این توهم در من ایجاد شود که چقدر بزرگ و با شکوه هستم وخود را قله ی غیر قابل دسترسی بدانم و یا در آفتاب ظهر از کوتاهی سایه ام احساس حقارت کنم و زانوی غم بغل بگیرم که چقدر کوچک هستم.به همین خاطر تصمیم به نوشتن گرفتم تا خود واقعی ام را به نمایش بگذارم و از نظرات ارزشمند شما بهره بگیرم و خود واقعی ام را از دریچه چشمان زیبای شما نیز بنگرم.
این عمل تنهابا همراهی شما دوستان گرامی امکان پذیر خواهد شد.